هدف از این مقاله تحلیل درآمدهای نفتی و مالیاتی در اقتصاد ایران است. بدین منظور، با استفاده از رویکرد تعادل عمومی پویای تصادفی، یک الگو برای اقتصاد صادرکننده نفت شبیه سازی گردید. در بخش منابع درآمدی دولت، سعی شد تا با وارد کردن درآمدهای نفتی و مالیاتی در مدل، وجود راهکارهای لازم جهت برطرف کردن خلاء های موجود در ساختار نظام مالیاتی مورد بررسی قرار گیرد. تخمین پارامترهای مدل بر اساس روش بیزین و با استفاده از نرم افزار داینر (Dynare) تحت نرم افزار متلب (MATLAB) بر اساس روش مونت کارلو با زنجیره مارکوف در قالب الگوریتم متروپلیس-هستینگز و با استفاده از داده های تعدیل فصلی دوره زمانی 96-1368 انجام گرفت. به منظور تحلیل شوک، دو سناریو طراحی شد. در سناریو اول، فرض شد که دولت درآمد نفتی دارد و تمامی درآمدهای نفتی توسط دولت خرج می شود و دولت اتکایی به درآمد مالیاتی ندارد. در سناریو دوم، فرض می شود که 40 درصد از درآمدهای نفتی دولت به صندوق توسعه تزریق شده و درصدی از آن به عنوان تسهیلات به بخش های تولیدی تخصیص پیدا کرده و دولت با اتکا بیشتر به انواع درآمدهای مالیاتی هزینه های خود را تأمین می کند. نتایج بیانگر این می باشد که شوک مالیاتی و نفتی، یعنی کاهش وابستگی به نفت و اتکا به درآمدهای مالیاتی در کوتاه مدت تأثیر منفی بر متغیرهای کلان اقتصادی دارد اما در بلند مدت، با افزایش درآمدهای مالیاتی میزان تولید و به تبع آن، سرمایه گذاری، مصرف، اشتغال در اقتصاد افزایش یافته است.

با توجه به آسیب هایزیست محیطی ناشی از روان کننده های نفتی، جایگزین کردن آن ها با روغن های دوستدار طبیعت موردتوجه قرارگرفته است. هدف از این پژوهش، تهیه روان کننده زیستی از روغن گیاهی کنجد با اصلاح شیمیایی با واکنش تبادل استری و افزودن مواد پاداکسنده مناسب به آن است. با ایجاد گروه استری، فروارده هایی با ویژگی روان کنندگی خوب، شاخص گرانروی بالا، نقطه اشتعال بالا، نقطه ریزش پایین، و داشتن ویژگی های سازگار با محیط زیست از جمله تخریب پذیری بالا و سمیت کم به دست آمد. در مرحله نخست، با کاتالیست استیل کلرید، مولکول های تری گلیسیرید روغن در واکنش با متانول در دمای ° C 100 در یک سامانه بازروانی متانول کافت شد و در مرحله بعدی، با آنزیم لیپاز، متیل استر به دست آمده بر تری متیلول پروپان (TMp < /span>) به مدت 24 ساعت در دمای ° C 50، نشانده شد. در مرحله دوم، عامل های متفاوت (نسبت مولی الکل به روغن، دما، غلظت آنزیم) در طول فرایند استری شدن بررسی و بهترین شرایط برای متیل استر کنجد با تری متیلول پروپان به دست آمد. همچنین، آزمون گرما سنجی پویشی تفاضلی (DSC) و گرانروی نمونه تهیه شده بررسی شد.

زمینه: هدف از مطالعه حاضر، انتخاب یک عامل سوسپانسیون کننده مناسب جهت تهیه یک سوسپانسیون خوراکی پایدار برای دارو رسانی به وسیله رزین های تعویض کننده یون بود.عوامل سوسپانسیون کننده برای افزایش ویسکوزیته محیط به کار می روند تا پراکندگی یکنواختی در طول مدت نگهداری ایجاد کنند.روش: برای انتخاب بهترین سوسپانسیون، فرمولاسیون هایی با غلظت های مختلف از HEC، صمغ گزانتان و HPMC ساخته شد و از نظر ویژگی های فیزیکوشیمیایی از قبیل حجم رسوب و سهولت پخش مجدد مورد ارزیابی قرار گرفت.نتایج: سوسپانسیون های تهیه شده با HEC و HPMC به عنوان عامل سوسپانسیون کننده در غلظت های پایین حجم رسوب کمی داشته اند و افزایش غلظت باعث افزایش حجم رسوب شده است، اما پخش مجدد در سوسپانسیون ها به سختی صورت می گرفت. سوسپانسیون های حاوی صمغ گزانتان حجم رسوب و پخش مجدد مناسبی داشتند.نتیجه گیری: در سوسپانسیون های حاوی HPMC و HEC غلظت های بالای پلیمر باعث افزایش ویسکوزیته شده است که با توجه به قانون استوک، افزایش ویسکوزیته باعث کاهش سرعت رسوب و حجم ته نشینی زیاد شده، ولی به دلیل کاهش سرعت، جریان یابی پخش مجدد در فرمول ها مشکل شده است. فرمولاسیون های حاوی گزانتان نیز در غلظت های پایین حجم رسوب کمی داشتند، ولی در غلظت های بالا به دلیل فلوکوله بودن سیستم حجم ته نشینی زیاد و پخش مجدد راحت است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

1زمینه و هدف: پروتئین فعال­ کننده­ی سلول­های B (BAFF) عضوی مهم از خانواده­ی فاکتور نکروزدهنده تومورها می­باشد. بیان بیش از اندازه ­ی این پروتئین در برخی بیماری­های خودایمنی و سرطان­ها مشاهده شده است بنابراین این پروتئین می­ تواند به­ عنوان یک نشانگر تشخیصی و نیز یک هدف درمانی احتمالی مورد استفاده قرار گیرد. هدف مطالعه حاضر تولید پلی­ کلونال آنتی ­بادی شتری برای شناسایی بخش خارج­ سلولی پروتئین BAFF می ­باشد. روش­ ها: سازه ژنی بیانی حاوی بخش خارج­ سلولی پروتئین BAFF انسانی تهیه و به باکتری اشرشیاکولی (E.coli BL21 (DE3)) منتقل شد. بیان این پروتئین توسط ایزوپروپیل تیوگالاکتوزید القاء و تخلیص با استفاده از ستون کروماتوگرافی تمایلی -NTA نیکل انجام شد. پروتئین به صورت زیرجلدی در چند مرحله به همراه ادجوانت فروند به شتر تزریق شد. عملکرد آنتی ­بادی های پلی­ کلونال در شناسایی پروتئین BAFF سرم جدا شده شتر با تست­های الایزا، وسترن بلاتینگ و فلوسایتومتری بررسی شد. یافته ها: ایمن ­سازی شتر پس از تزریق پروتئین BAFF نوترکیب با استفاده از تست الایزا اثبات شد. تست­های فلوسایتومتری وسترن بلات نشان داد که آنتی­ بادی پلی­ کلونال حاصله قادر به شناسایی پروتئین در سطح سلول می­ باشد. نتیجه گیری: باتوجه­ به نتایج بدست آمده، آنتی ­بادی پلی­ کلونال حاصل از سرم شتر قادر به تشخیص و اتصال اختصاصی به پروتئین BAFF بوده و قابلیت استفاده به­ عنوان یک عامل تشخیصی و درمانی را دارد.

درخت توت بومی آب و هوای خشک نظیر ایران است و میوه آن آبدار و سرشار از مواد قندی، املاح معدنی و ویتامین های مختلف نظیر آ و ث می باشد. عصاره تغلیظ شده توت، کاربرد های زیاد در صنایع غذایی مختلف به عنوان شیرین کننده دارد. هدف از این پژوهش، معرفی روش مناسب تولید عصاره توت با کیفیت مطلوب بود تا ضمن استفاده از خواص بی نظیر میوه توت در خارج از فصل تولید، از ضایع شدن توت در زمانی که تولید آن در بالاترین مقدار است، جلوگیری شود. در این پروژه برای تغلیظ و رسیدن به مواد جامد محلول 65 درصد، از سه روش تغلیظ در آفتاب (روش محلی)، تغلیظ در شرایط معمولی (روش سنتی) و تغلیظ در خلا (روش صنعتی) استفاده شد. نمونه ها پس از بسته بندی در آزمایشگاه به دور از نور خورشید به مدت سه ماه نگهداری شدند. آزمایشات فیزیکوشیمیایی نظیر pH، اسیدیته، قوام، رنگ، شفافیت و همچنین ویژگی های حسی نظیر طعم، بو، غلظت و پذیرش-کلی نمونه ها در دو نوبت انجام و مقایسه شدند. نتایج نشان داد که تمام شاخص های رنگی نمونه شیره توت سنتی بالاتر بودند ولی با گذشت زمان کاهش یافتند. همچنین بیشترین و کمترین pH مربوط به نمونه صنعتی و آفتابی به ترتیب با مقادیر 84/4 و 61/4 بودند و با گذشت زمان pH نمونه ها کاهش یافت. بیشترین و کمترین شفافیت شیره توت مربوط به نمونه های آفتابی و صنعتی به ترتیب 57/1 درصد و 804/0 درصد بودند و با گذشت زمان میزان شفافیت آنها افزایش یافت. در نهایت داوران چشایی عنوان داشتند که بیشترین امتیازهای خواص حسی، مربوط به طعم و عطر نمونه سنتی با مقادیر به ترتیب 3 و 916/2 و غلظت نمونه آفتابی با مقدار416/3 بودند. باارزیابی ویژگی های حسی و فیزیکوشیمیایی محصولات، عصاره توت سنتی، نمونه منتخب شد و عصاره توت آفتابی در مقام دوم قرارگرفت.

در این تحقیق هیدروژل هایی به عنوان پانسمان زخم تحت پرتوالکترونی در دوزهای متفاوت 40-10 کیلوگری (KGy) از محلول های آبی پلی وینیل پپرولید ون (PVP)، آلژینات و پلی اتیلن گلیکول PEG)) تهیه شدند. آلژینات به کار رفته از جلبک قهوه ای سارگاسوم (تهیه شده از سواحل چابهار) استخراج شد. جهت شناسایی ساختمان آلژینات از روش FT-IR و اندازه گیری جرم مولکولی آن از دستگاه GPC استفاده شد. تاثیر اجزای مختلف و دوزهای پرتودهی بر روی خواص کلی هیدروژل از قبیل میزان درصد ژل، درجه تورم، هیدراته شدن، دهیدراته شدن و تست میکروبی مورد بررسی قرار گرفت. به طور کلی نتایج آزمایش ها نشان داد که می توان در دوز 25 کیلوگری هیدروژلی با خواص نسبتا مطلوب از جمله شفافیت، انعطاف پذیری، درجه تورم و هیدراته شدن مناسب، تعویض آسان و راحت، عبوردهنده اکسیژن به محل زخم بدون هر گونه آلودگی میکروبی را به دست آورد. پلیمر PVP و آلژینات هر کدام به تنهائی در اثر پرتودهی خواص مناسبی جهت پانسمان زخم ندارند ولی با قرار گرفتن زنجیره های آلژینات در شبکه پلیمری PVP می توان شبکه ای شدن و در نتیجه ژل مناسب تری را به دست آورد.

حلال های بسیار اوتکتیک (DES) جایگزین مایعات یونی (ILs) هستند. این حلال ها ترکیباتی زیست تخریب پذیر، غیرسمی یا با سمیت کم هستند که با روش آسان به دست می آیند. آن ها معمولا با کمپلکس شدن یک پذیرنده پیوند هیدروژنی (HBA) با یک دهنده پیوند هیدروژنی (HBD) تهیه می شوند که مخلوط بسیار اوتکتیک تشکیل می دهند. دمای ذوب این مخلوط از دمای ذوب هر یک از اجزای تشکیل دهنده آن بسیار کمتر است. کشف حلال های بسیار اوتکتیک طبیعی (NADES) استفاده از آن ها را به عنوان جایگزین حلال های آلی معمول، که ذاتا سمی و بسیار فرارند، سرعت بخشیده است. پلی ساکاریدها فراوان ترین پلیمرهای طبیعی هستند و به عنوان منابع اولیه احتمالی برای تولید مواد سبز و جایگزینی پلاستیک های زیست تخریب نا پذیر درنظرگرفته می شوند. با وجود این، معمولا فیلم های تهیه شده از پلی ساکاریدهای خالص شکننده هستند و خواص مکانیکی ضعیفی دارند که کاربرد آن ها را محدود می کند. این مسئله به توسعه مواد برپایه پلی ساکاریدهای اصلاح شده با روش شیمیایی یا افزودن پرکننده های تقویت کننده یا نرم کننده ها منجر شده است. تاکنون NADESها نه تنها در استخراج، جداسازی یا خالص سازی برخی پلیمرهای خاص استفاده شده اند، بلکه به عنوان اجزای تشکیل دهنده مواد برپایه پلی ساکاریدها، یعنی نرم کننده ها، سازگارکننده ها یا بهبود دهنده ها، نیز استفاده شده اند. به کارگیری NADES به عنوان نرم کننده بیشتر برای فیلم های نشاسته کاربرد دارد، با وجود این برای مشتقات سلولوز، کیتوسان، آگار و آگاروز نیز به کار می رود. در این مقاله، قابلیت کاربرد حلال های بسیار اوتکتیک طبیعی به عنوان نرم کننده های سبز، ارزان و تجدیدپذیر در تهیه فیلم های پلیمری طبیعی مرور شده است.